قلمزنی روی مس

قلمزنی روی مس'قلم زنی مس' نیز هنری است که در آن توسط نوک ظریف قلم فولاد و ضربات ماهرانه چکش های سبک بر روی سطح فلز نقش آفرینی می شود.

به گفته اساتید این رشته، هنر قلمزنی در ابتدا مخصوص کرمان بود و به صورت خطوط ساده و یا خطوط موج دار دور ظرف گرد مانند بشقاب و کاسه به کار می رفته است اما این هنر بعد از وارد شدن به اصفهان که طرح های متنوع را رونق بخشیدند، به اوج خود رسید.امروز این هنر به صورت پر نقش و نگار استفاده می شود و موارد کاربرد آن نیز از ظروف به تابلوهای زیبا افزایش یافته است.

گفته می شود این هنر در قدیم مخصوص عامه مردم نبوده و به طبقه متمکن جامعه اختصاص داشته است.این هنر در قدیم به صورت گسترده کار نمی شد بلکه پس از سفارش کار به هنرمند، وی ظرف مورد نظر را به منزل می برده و دور از دیدگاه عموم بر روی آن قلمزنی انجام می داده است.

از اساتید بزرگ و به نام قلم زنی در کرمان می توان حاج آقا محمود حکاک را نام برد.برادر و شاگرد وی مهدی حکاک، میرزا حسن شفیعی و صفاریان نیز از دیگر اساتید چیره دست این هنر بوده اند.

 

وسایل و ابزار  قلمزنی:

 

1. انواع قلم ها: قلم پرداز، قلم نیمرو، قلم گرد سوم، قلم های بدون آج مانند، قلم سنبه- قلم گیری، قلم نیم برکلفت، قلم نیم رو، قلم یک تو، قلم دو تو، قلم کف تخت مربع، قلم تخت مستطیل، قلم تیز بر مشبک کاری، قلم ناخنی.

2. چکش قلم زنی

3. پرگار

4. تسمه چرمی

5. کنده ی چوب (برای سوار کردن کار روی آن)

6. قیر و خاکستر»

شیوه های مختلف در قلم زنی:

 

1.      شیوه ی عکسی: با ایجاد سایه و خط در زمینه موضوع را نشان می دهند، هیچ گونه اختلاف سطحی بین زمینه و موضوع مشاهده می شود.

2.      شیوه ی زمینه پر: ایجاد بافت در زمینه طرح اصلی را نشان می دهند، در این نوع نیز اختلاف سطح بین زمینه و طرح وجود ندارد.

3.      شیوه ی منبت: اختلاف سطح بین موضوع و زمینه بسیار زیادتر از منبت است و هنرمند برای آن که بتواند بدون اشکال آن را انجام دهد از دو جهت یعنی از پشت و رو به فلز ضربه می زند.

4.     شیوه ی مشبک

5.     شیوه ی قلم گیری